Egypte reisverhaal

Onze reis door Egypte brengt ons langs Caïro, Luxor, Aswan en Dahab en bestaat eigenlijk uit twee delen.

Eerst bezoeken we de oudheden van Egypte, niet alleen de verschillende piramiden en tempels maar ook het Egyptisch museum in Caïro. Deze is zeer bijzonder en eigenlijk een must voor iedereen die Egypte bezoekt. De laatste tien dagen verblijven we in Dahab en halen daar ons duikbrevet Padi Advanced. 

Veel plezier met het lezen van ons reisverhaal. Heb je vragen over onze reis door Egypte? Neem dan even contact met ons op. 

René en Jacqueline 

 

Caïro 

Zaterdag 4 mei. Gisterenavond aangekomen in Caïro, met 17 miljoen inwoners een van de drukste steden ter wereld. Caïro is een mooi begin van je reis door Egypte. Vanuit deze stad kun je gemakkelijk de vele bezienswaardigheden in de omgeving bezoeken. 

Vanochtend zijn we naar het Egyptisch museum geweest. Hier hebben we o.a. het masker van Toetanchamon gezien. Het museum is ontzettend groot en een absolute must als je in Caïro bent. De gids deed het redelijk, alleen leek de rondleiding eeuwig te duren. Hij sprak niet al te best Engels, af en toe moest je maar raden wat hij zei. De Lonely Planet was erg behulpzaam met tekst en uitleg over items waar de gids niet op in ging. Vanmiddag hebben we in Saqqara de trappenpiramide van Djoser bezocht. Daarna hebben we in Mephis het gevallen beeld van Ramses II gezien. Mephis viel op zich wat tegen. We moesten zo'n 14 pond entree betalen en buiten het beeld was er op een paar pilaren na niets te zien. 

's Avonds zijn we studentcards gaan halen. Tenminste Jacqueline, René is natuurlijk weer te oud en ook geen student meer. Met zo'n internationale studentenpas krijg je 50% korting op bijna alle entrees. Dat scheelt enorm aangezien je voor een entree zo'n 20 pond betaalt (+/- 5€) en dat een paar keer per dag... Om zo'n kaart te halen moet je wel wat obstakels overwinnen. Alle taxichauffeurs zeggen dat ze weten waar ze naar toe moeten en vervolgens rijden ze tot ergens in de buurt van de uiteindelijke bestemming. Gelukkig hadden we onze mobiele telefoon bij ons en konden we bellen naar het bureau, het meisje aldaar heeft de taxichauffeur via de mobiel uitgelegd waar hij wezen moest... 

Zondag 5 mei. Vanochtend naar de drie grote piramiden in Gizeh. Helaas waren de kaarten voor afdaling in de grote piramideschacht al uitverkocht. Er mogen maar 300 mensen per dag naar binnen en de kaarten worden verkocht om 8.00 uur en om 13.00 uur. Wij waren daar om 10.00 uur, dus te laat of te vroeg het is maar hoe je het bekijkt. Afijn, toen hebben we wel een afdaling in een van de kleinere piramides gemaakt. Iedereen die een beetje claustrofobie heeft is meteen genezen. De piramides zijn inderdaad een stuk groter dan in Mexico. En in tegenstelling tot Mexico zijn de Egyptische piramides geen aanrader om te beklimmen. 

Vervolgens de Sphinx bezocht, dat was wel leuk om te zien. We hadden al gelezen dat deze een stuk kleiner is dan dat je je van tevoren voorstelt. Na de take-away shoarma lunch en aubergine aardappel broodje (René vond het aubergine/aardappel broodje het alllllleeeer lekkerst...) op weg naar de Citadel. Daar hebben we de moskee van Mohammed Ali bezocht. Aangezien we in de voorgaande reizen al wat moskeeën gezien hebben was het niet echt indrukwekkend maar wel een mooie break in het intensieve programma. O, ja tussendoor nog wat kerken bezocht van katholiek en joods geloof. Maar omdat het op dat moment Pasen was, waren de meeste kerken gesloten. 

Uiteindelijk zijn we doorgereisd naar ‘de bazaar’ in Caïro. Jammer genoeg waren de meeste standjes dicht in verband met Pasen. De bazaar lijkt ontzettende veel op de zwarte markt in Beverwijk. Dus daarvoor hoef je niet helemaal naar Caïro. Nadat we bij een restaurantje opgelicht waren (we moesten vijf pond betalen voor een blikje Coca Cola), zijn we bij Fishawi gaan zitten. Dit is een van de bekendste coffeeshops in de bazaar van Caïro. Het is in een smal steegje waar steeds straathandelaren hun goederen proberen te verkopen en waar allerlei taferelen plaatsvinden. Na een ruim uur lekker gerelaxt te hebben zijn we per taxi teruggereden naar het hotel. 

Morgenvroeg gaan we met de trein naar Luxor...een lange rit in de vrieskou uhhh ik bedoel airco...We hebben alvast genoeg proviand ingeslagen en doen de lange broeken met de truien aan. 

 

Luxor 

Maandag 6 mei. Met de trein naar Luxor, een rit van zo’n 10 uur. Deze viel vergeleken met de treinreizen in Vietnam helemaal niet tegen. Het toilet was redelijk schoon, de stoelen waren comfortabel en de airco was niet al te koud. 

Dinsdag 7 mei. Vanmorgen liep onze wekker (tegenwoordig je mobieltje) om kwart voor vijf af!! We zijn zo vroeg opgestaan omdat we voor de toeristen uit bij de tempel van Karnak wilde zijn. Met onze gehuurde fietsen zijn we naar de tempel gefietst. Dit was een heerlijk ritje, de temperatuur was aangenaam en op straat kwam het dagelijks leven langzaam opgang. Bij aankomst in Karnak stond de eerste groep al bij de ingang, terwijl hun gids zijn verhaaltje deed gingen wij snel naar binnen en hadden daar de tempel bijna voor onszelf. Uiteraard waren we wel weer gewillige slachtoffers voor fooien...we mochten foto's maken met flits en jawel, René mocht op een heuvel staan om zo'n een overzichtsfoto te maken. 

Nadat we ons verbaasd hadden over de tempel met z'n enorm grote kolommen en de rest van de gigantische afmetingen (de maya cultuur valt in het niet en de tempels in Griekenland lijken hierbij miniatuurtjes) zijn we doorgefietst naar de tempel van Luxor. Deze staat midden in het centrum en is wat kleiner, maar daarom niet minder interessant. Tussen de twee tempels is voorheen een laan geweest met alleen maar sfinxen. Helaas is daar nog maar een klein stukje van over want de stad Luxor er overheen gebouwd. 

Na de tempel van Luxor zijn we het mummificatiemuseum ingegaan. Dit is en klein museum waar het mummificeren uitgelegd wordt. Wel grappig om allemaal te zien. En uiteraard lekker koel. Na acht uur begint de warmte namelijk door te dringen en wordt het onaangenaam. Hierna lekker en tweede ontbijt annex lunch genomen en toen aan onze siësta begonnen. Rond 14.00 uur de wekker gezet zodat we op tijd bij de felouka waren voor een tochtje over de Nijl. Een felouka is een rivier zeilboot. De rest van de middag en het begin van de avond op de Nijl doorgebracht. Heerlijk in de schaduw op het water met een koel briesje, dat is echt een aanrader. O, ja we zijn ook nog op het bananen eiland geweest. De meeste vonden dat wel leuk maar vergeleken met de Mekong Delta in Vietman viel het ons enigszins tegen. Kan je nagaan hoe snel je verwend bent... 

Woensdag 8 mei. Vanochtend was weer een vroege wake-up call. Om 5.30 uur ontbeten en daarna met een mini busje de Nijl overgestoken naar de West-bank. Daar hebben we het dal der Koningen bezocht. Tenminste drie tombes daarvan, die van Ramses VII en IV en Merneptah. De tombe van Ramses IV is erg mooi. Jammer dat we geen foto ticket hadden, deze was wel de moeite waard geweest. De tombes liggen over het algemeen erg diep. Die van Ramses de II (een paar maanden geleden ontdekt) is zo’n 200 meter diep. Indien je die bezoekt is het een aardige klim en dat met die temperaturen… 

De gids heeft alleen in de eerste tombe wat verteld en ons daarna een beetje laten dwalen. Officieel mocht hij niet spreken in de tombes (i.v.m. de adem die de schilderingen aantasten), maar het was wel handig geweest als hij aan de hand van illustraties wat meer verteld had of had gewezen op bijzonderheden. Gelukkig had ik de Lonely Planet bij de hand, dus dan heb je wat meer input. 

Rond 9.00 uur aangekomen bij de tempel van Hatshepsut. De temperatuur was inmiddels al gestegen tot zo’n 35 graden in de schaduw. Hatshepsut, was de enig vrouwelijk farao. Zij heeft de troon van haar man overgenomen nadat hij was overleden. Hun zoon was toen nog maar 6 jaar oud. Ze heeft het koningrijk 20 jaar met volle glorie en voorspoed geregeerd. Na haar dood heeft haar zoon overal haar naam weggehaald en bijna al haar beelden laten vernietigen. Hij was en beetje boos dat hij al die tijd in haar schaduw heeft gestaan. Het rijk heeft toen een aardige klap gehad. De tempel is tegen de rotsen gebouwd, waarbij en groot gedeelte van de rotsen is uitgehouwd, het heeft drie terrassen en staat midden in de zon annex woestijn. Vroeger stonden er allemaal tropische planten omheen en was het een klein paradijs. 

Vervolgens workman villages bezocht. Daar staan de resten van zo'n 70 arbeidershuisjes van de mensen die aan de tombes gewerkt hebben. Zelf hebben ze ook tombes onder hun huizen gemaakt. Twee daarvan zijn open voor publiek. De schilderingen zijn in goede conditie en erg kleurrijk. Dat was wel grappig om te zien. ‘s Middags siësta gehouden en ’s avonds ergens langs de Nijl lekker gegeten. 

Donderdag 9 mei. Vanochtend weer vroeg opgestaan (half vijf) en met een busje naar de Valley of the Queens gereden om daar de tombe van Nefertari te bekijken. Voordat het zover was hebben we ons eerst gericht op het Ramesseum. Dit is een tempel gebouwd door Ramses II waarbij hij o.a. zijn biografie uit laat beelden in de vorm van een gedenkmonument. De tombes annex begraafplaatsen zijn/waren geheime plaatsen waar men dus niet kon rouwen of offers kon brengen. Daarom lieten de koningen tempels bouwen waar men vereerd kon worden. 

Oorspronkelijk stond daar een beeld van Ramses II van ongeveer 30 meter hoog. Het beeld zelf is kapot, alleen het hoofd en de schouders zijn nog intact, de rest zijn puzzelstukjes geworden die ze in elkaar willen zetten met behulp van de computer. De tempel zelf is redelijk vervallen, maar daarom nog wel leuk om te zien. Na dit bezoek zijn we naar de tombes van Neferronpet gegaan. Dit zijn geen koninklijke tombes maar wel hele sfeervolle. De tekeningen verkeren in goede conditie en de gids had veel te vertellen over wat deze betekenen. En dat terwijl het de eerste keer was dat ze hier naar toe ging. De tombes zijn dan ook niet zolang geleden geopend (+/- 1 jaar) en liggen een beetje afgelegen van de rest. We konden ook een illegale mummie bezichtigen van de wachters. Het was een jongentje van een jaar of veertien die ze verstopt hadden om op die manier wat bij te kunnen schnabbelen. Voor 1 pond per persoon konden we hem zien. Uiteraard is het zo dat wanneer de regering hier achter komt de mummie ingenomen wordt. Afijn dit was wel een leuk extraatje wat niet in de reisgidsen beschreven staat. 

Vervolgens zijn we verder gereisd naar de tombe van Nefertari. Het hoogtepunt van de dag. Een ticket voor 10 minuten in de tombe kost 100 pond, dat komt neer op ongeveer €.25,- p/p. Gelukkig kreeg ik nu ook weer studentenkorting van 50%, dus dat scheelde enorm. Hoewel het duur was (en er maar 150 kaarten per dag verkocht worden) was het zeker de moeite waard. De kleuren waren intens, ze glommen bijna en de schilderingen waren van een hoge kwaliteit. De tombe is groot en er is genoeg te zien in zo'n korte tijd. De wachters hielpen ons wel continue aan de tijd te herinneren door o.a. met de lichten te knipperen e.d. 

Als laatste zijn we naar de tempel van Medinat Habu geweest. Deze heeft een totaal andere bouwstijl dan de andere tempels. Het lijkt meer op een kasteel. De hiëroglyfen zijn diep en talrijk. De kleuren op een aantal pilaren zijn redelijk goed intact gebleven. Op de imposante muren met tekst na en de redelijke conditie van het complex na was het voor de rest niet heel erg bijzonder. Maar dat moet ieder natuurlijk voor zichzelf uitmaken. Ramses de III heeft dit laten bouwen. 

Na een verfrissend drankje terug naar het hotel, lekker geluncht en daarna uiteraard weer siësta gehouden. Daarna zijn we naar de overkant gevaren om samen met een groep te gaan eten. Uiteraard zijn we in het donker illegaal terug gevaren. In verband met het ontbreken van lichten op de boten mag er in het donker niet meer gevaren worden. Een paar weken daarvoor is een van de veerpontjes geramd door zo'n cruise schip waarbij er een dertigtal doden zijn gevallen. Niet omdat de kant ver weg is maar omdat de meeste Egyptenaren niet kunnen zwemmen, en zeker niet als je een jurk aanhebt tot over je enkels. 

 

Aswan 

Vrijdag 10 mei. Vandaag met de bus naar vanuit Luxor naar Aswan gereden. Onderweg hebben we een aantal tempels bezocht. De eerste was in Esna de tempel van Khnum. Dat was een van de laatste tempels uit het farao rijk. Deze was ook meer een kasteel dan een tempel. Opzich wel leuk omdat deze nog zo goed intact was. De tweede was Kom Ombo, deze tempel is opgedragen aan de krokodillengod Sobek. Omdat het stikheet was en de tempel niet zo interessant is zonder toelichting van een gids, zijn we er snel doorheen gerend. 

Aangekomen in Aswan, was het nog heter. 44 Graden in de schaduw niet echt een plezierige temperatuur om activiteiten bij te ondernemen. Na de lunch, zijn we dan ook op onze airco kamer gaan zitten totdat het donker werd. Toen zijn we naar het Nubian restaurant op een of ander eilandje gaan eten. Na afloop kregen we een supertoeristische demonstratie van de plaatselijke dans en zang talenten (inclusief de spijkerbroeken en sportschoenen die onder hun kledingdracht uitstaken). Ook zagen we daar twee mooie houtsnij werken staan. Omdat ze niet in prijs wilde zakken hebben we ze toen niet gekocht. Later bleek, na grondig onderzoek in de bazaar, dat de beelden gemaakt waren door een kunstenaar die maar een paar stukken per jaar maakt. In eerste instantie zou een van de winkeltjes een aantal kunstwerken verzamelen zodat we het e.e.a konden kopen. Helaas heeft hij dat niet voor elkaar gekregen en zijn we de volgende dag teruggekeerd naar het eiland om de houtsnijwerken te kopen voor 300 pond (75 euro). Achteraf zijn we er wel erg blij mee omdat het inderdaad unieke stukken zijn. 

Zaterdag 11 mei. In de morgen zijn we naar de kleine en de grote dam van Aswan geweest. Dat was wel grappig om te zien en de gids kon er veel over vertellen. Vervolgens zijn we door gereden naar de opstapplaats voor de boot naar de tempel van Philae. Dat is ook een mooie tempel. Deze is i.v.m. de bouw van de dam met steun van de UNESCO verplaats naar een hoger gelegen deel van het eiland. Vervolgens zijn we gedropt bij een parfum fabriek. We dachten alleen dat we het maken van de parfums in levende lijve zouden zien. Dat was dus niet zo. Er werd wat verteld over de verschillende soorten geuren en we kregen het e.e.a. te ruiken. Uiteraard waren alle geurtjes te koop. Wij hebben een flesje Christmas Night oftewel Jill Sander Sun pure parfum zonder alcohol meegenomen. 

Als laatste zijn we naar de niet afgewerkte pilaar (unfinished Oblisks) geweest. Dit zou een pilaar moeten worden van 45 meter hoog, de grootste in het toenmalig rijk. Alleen na drie kanten van de schaften gemaakt te hebben kwam er een breuk in en is hij nooit afgemaakt. Aan het einde van de middag hebben we een korte tocht gemaakt op de Nijl. Eerst bij Kitchener’s island uitgestapt. Dit is een botanische tuin die in 1890 opgezet is door de Engelsman Horatio Kitchener. Een heerlijke rustige wandeling door een goed opgezet park. Helaas was het drinken daar belachelijk duur en zijn we dus weer vrijsnel doorgevaren. 

Vervolgens uitgestapt op Elephantine island. Daar hebben we bij de Jamaica family gegeten. Voordat we aan tafel konden hebben we het dorpje verkend, vergezeld met een tiental kinderen die graag gedragen, gesleept en gekieteld wilde worden. Het eten was te eten, Nijlvis met rijst en een beetje salade. 

Zondag 12 mei. Omdat we geen zin hadden om extreem vroeg op te staan en uren in de bus te zitten voor Ambu Simbel zijn we daar niet naar toe gegaan. In plaats daarvan hebben we het Nubisch museum bezocht, dat overigens een mooi museum is en zeker de moeite waard. We hebben daar zo'n 1,5 uur gelopen en alles was helder en duidelijk aangegeven. 

Maandag 13 mei. Op onze laatste dag in Aswan zijn we rond 10 uur op de grote Felouka van de Jamaica family gestapt om met een zeer sterke wind richting Kom Ombo te zeilen. Helaas was de wind zo sterk dat we eerst een aantal uur langs de waterkant hebben gelegen. Uiteindelijk gingen we varen en waren we zo snel dat we tegen het einde van de middag al in Kom Ombo zaten. Deze tijd konden we mooi gebruiken op zoek te gaan naar de kamelenmarkt van Daraw. Helaas waren er geen kamelen meer te koop, maar ergens verstopt bij een huisje waren er wel een hoop kamelen/dromedarissen die net van een lange reis terugkwamen en daar weer op kracht konden  komen. Vervolgens mochten we een toeristisch Nubisch huis (Hosh al Kenzi gebouwd in 1912) waarbij we de wanden mochten bewonderen die met riet bekleed waren. Op zich wel grappig als je toch in de buurt bent maar geen bijzondere attractie. Zeker niet omdat het puur voor de toeristen is. 

Dinsdag 14 mei. Na de nacht onder de sterrenhemel geslapen te hebben (een slaapzak was toch wel nodig, het koelt 's avonds flink af op het water) en lekker ontbeten te hebben zijn we weer in de bus gestapt op weg naar Hurgada. Deze rit duurt zo’n 7 uur. Daar aangekomen, hebben we bij Papa's gegeten. Biefstuk met pepersaus, friet, echte mayonaise en satésaus ...erg hè...maar wel lekker. 

Woensdag 15 mei. Samen met nog zo’n 126 andere boten gaan snorkelen bij bijna dood koraal. Na de eerste duik ergens op het strand van een van de eilandje gelegen. De tweede snorkelplek was niet zo super omdat er een sterke stroming stond. Dus we waren weer snel op de boot. Het dragen van een T-shirt (op 2 uur na), insmeren met sunblock en tussendoor met factor 8 heeft echter weinig geholpen, drie dagen later voelde ik nog steeds de verbranding op mijn rug. 

 

Dahab 

Donderdag 16 mei. Rond 8 uur de snelboot van Hurgada naar Sharm el-Sheikh genomen. Op de boot hebben we een stel Engelse ontmoet en een stel Duitsers die doofstom zijn. Dat is wel grappig communiceren, letterlijk met handen en voeten maar we kwamen er wel uit. Aangekomen in Sharm el-Sheikh direct een busje geregeld om naar Dahab door te reizen. 

In Dahab, een gezellig Bedoeïenenplaatsje, zijn we geblijven tot zaterdag 25 mei. We hebben hier ingecheckt op camp ‘The Fithing Kangeroe’ ...dat houdt in dat we een kamer hadden met fan, raam en deur en twee, twee persoonsbedden (oftewel twijfellaars) met een 'matras'. De matrassen hebben we op elkaar gelegd en toen voelde je nog de lattenbodem. De wc en douches waren voor Egyptische begrippen schoon. Dit was voor gezamenlijk gebruik maar omdat we bijna de enige waren op deze etage was het toch nog min of meer privé. We betaalden slechts € 5 per nacht met z’n tweeën! 

Naast het luieren en uitrusten van de intensieve reis door Egypte was ons hoofddoel in Dahab het behalen van onze Padi Advanced. Ramond was onze Nederlandse duikinstructeur en mede-eigenaar van de in januari geopende duikschool Aquamundi (www.aquamundi.com (offline)). 

Ondanks de nodige moeilijkheden met onze oren was het duiken fantastisch. Voor onze cursus hebben we 6 duiken gemaakt. Waarvan de 1e duik een opfris duik was om alles weer door te nemen qua praktijk e.d. De andere 5 duiken waren voor onze Padi Advanced (natuur, navigatie, nacht, multi level, en een diepte duik). Ook moesten we natuurlijk weer een theorie gedeelte maken. De rest van ons verblijf in Dahab heb ik nog wat fun dives gemaakt en vooral veel gerelaxt. Zaterdag met de bus terug naar Caïro en zondag 26 mei de terugvlucht naar Nederland.